Als het zo is dat wij slechts een klein deel kunnen leven van hetgeen we in ons hebben – wat gebeurt er dan met de rest? – schrijft filosoof Peter Bieri (Pascal Mercier).

Het antwoord vind je in mijn boeken.

 

     N I E U W !

VoorplatBitterdagen-300

Achtentwintig jaar na Toplöss *, de intrigerende en warm onthaalde debuutroman van Peter Lenssen, verschijnt begin mei zijn tweede monumentale roman, Bitterdagen, waarin het woeste Zuid-Limburgse grensland opnieuw een belangrijke rol speelt. Hoofdpersoon is een oude, wrokkige man die wordt geplaagd door onverwerkte (oorlogs)herinneringen. De indringende kleuren en geuren waarin Lenssen het verleden van de hoofdpersoon, het Limburgse land, de steenkolenmijnen en de keizerstad Aken schildert, maken het boek tot een absolute aanrader voor elke literatuurliefhebber.

 

Gekke Sjef van de honden, zo noemen buurtbewoners hem, een dwaze ouwe man. Sjef Sonneschein leeft in een in zichzelf gekeerde wereld, waartoe alleen Mounia, een verslaafde prostituee toegang heeft. Hij wordt belaagd door boze dromen uit het verleden. De voettocht in 1933 als zesjarig kind van Heerlen naar keizerstad Aken. Zijn vader, door de nazi’s vermoord. Verwarrende herinneringen aan zijn dode jeugdvrienden Matti en Hans. Zijn grote liefde Jeanne die hij illegaal begroef in het bos, met het gezicht naar het oosten, zodat ze altijd de zonsopgang zou zien. Het vreselijke lot van zijn joodse oom Jochum en tante Grete. Sjors die vlak na de oorlog getraumatiseerd uit het jappenkamp naar Zuid-Limburg kwam en zwemmend op weg naar Engeland in de Noordzee verdronk.

Te vaak keek hij weg of deed uit lafheid een stap opzij. Spil in het kwaad dat hem parten speelde is buurman Klavermans, een oud-NSB’er, waarmee het uiteindelijk tot een harde confrontatie komt.

 

Peter Lenssen schrijft over de dwang van herinneringen, de tragische kracht van liefde en onvermogen, de troebele grens tussen goed en kwaad, ontluistering in oorlog en verzet, de tere relatie tussen vaders en zonen, vriendschap, schuldgevoel en verlies, de ellende van ouderdom en aftakeling en de bittere vrucht van afscheid nemen.

 

 

*) De roman Toplöss, in 2015 in geheel herziene versie onder de naam Mijnverdriet opnieuw uitgebracht, werd geprezen om zijn ‘aandachtig, poëtisch taalgebruik’ en ‘het mooi historisch beeld’. Het Limburgs Literatuur Lexicon (2016), een overzicht van de Limburgse literatuur door de eeuwen heen, maakt gewag van Lenssens ‘rauwe romanwereld’. ‘Toplöss is een van de weinige serieus te nemen romans waarin een poging wordt gedaan het mijnverleden literair een gezicht te geven,’ aldus de samenstellers. Op tv en radio werden aan de roman speciale documentaires gewijd.


Andere boeken:

Voorkant Canto4

 

 

 

 

 

 

 

 

  • Digg
  • Facebook
  • Twitter
  • Google Bookmarks
  • Hyves
  • LinkedIn
  • MySpace
  • NuJIJ
  • RSS
  • Tumblr